တုိးတက္ေအာင္ၿမင္လုိသူတုိင္းအား ေအာက္ပါပုံတုိကေလးတခု ေၿပာၿပပါရေစ။
ေရႊယုန္ႏွင့္ေရႊက်ားအေၾကာင္းကုိ ေၿပာမည့္အစား
ဤပုံတုိကေလးကုိသားသမီးမ်ားအားေၿပာၿပက အက်ိဳးရွိေပလိမ့္မည္။
ေရွးသေရာအခါက ၿမ့ိဳတစ္ၿမ့ိဳရွိသည္။ ၎ၿမိ့ဳ၏ အမည္မွာ "ေအာင္ၿမင္ၿခင္း"
ၿဖစ္သည္။ ၎ၿမ့ိဳသုိ႔သြားႏုိင္ေသာ ယာဥ္တခုသာ ရွိသည္။ ၎ယာဥ္ကုိ "အလုပ္"
ဟုေခၚသည္။ ၎ၿမိ့ဳ၌ "ရုိးသားေသာ" ဧည့္သည္မ်ားေနထုိင္ရန္
အိမ္ေကာင္းမ်ားရွိသည္။ အလုပ္ကုိ ေၾကာက္ရြံ႕ေနာက္ဆုတ္ေနသူမ်ားကိုကား
၎ၿမိ့ဳသုိ႔မလာႏုိင္ေအာင္ပိတ္ဆုိ႔ ကာဆီးထားသည္။
၎ၿမိ့ဳသုိ႔ေရာက္ႏုိင္ေသာ လမ္းၾကီးမွာ "ယေန႔" ၿဖစ္၍ အခ်ိန္မေရြး
ဖြင့္၍ထားသည္။ ၎လမ္းအတုိင္းသြားရန္အတြက္ ရက္ရာဇာ၊ ၿပႆဒါး ေရြးေနစရာမလုိ။
ယခုခ်က္ၿခင္းပင္သြားလာႏုိင္သည္။ "နက္ၿဖန္" မွသြားခဲ့ေသာ္
ေနာက္က်ေနေပလိမ့္မည္။
အဆုိပါလမ္းၾကီးသည္ ေခ်ာေမြ႕ ေၿဖာင့္တန္းၿခင္းမရွိ၊
ေတာင္တန္းၾကီးငယ္အသြယ္သြယ္တုိ႔ ၿဖတ္သန္းကာဆီးလ်က္ ရွိသည့္အၿပင္
လမ္းတေလွ်ာက္၌ ဆူးေၿငာင့္ ခလုတ္တုိ႔ၿဖင့္ ၿပည့္လ်က္ ရွိရကား
အေတာ္ပင္ၾကမ္းတမ္း ခက္ခဲလွေပ၏။ ၎လမ္းၾကီးေပၚ၌ စတင္သြားလာသူသည္
အားရွိသမွ်စုိက္ထုတ္သြားလာရေပမည္။ ဇြဲသတိၱေကာင္းရေပမည္။ သုိ႔မဟုတ္က
လမ္းထက္၀က္တြင္ အားၿပတ္ ေနေပလိမ့္မည္။
လမ္းခရီး တေလွ်ာက္တြင္ ေန႔စဥ္ ေန႔တုိင္း "ဆုံးရွဳံးေသာၿမိ့ဳ"
"စိတ္ညစ္ေသာၿမိ့ဳ" "စိတ္ပ်က္ေသာၿမိ့ဳ" အစရွိသည့္ ၿမိ့ဳကေလးမ်ား
ကုိၿဖတ္သန္းသြားလာရေပလိမ့္မည္။ သုိ႔ေသာ္ ၎ၿမိ့ဳကေလးမ်ား၌ ရပ္နား၍မေနရ။
ေနခဲ့ေသာ္ "ေအာင္ၿမင္ၿခင္း" ၿမိ့ဳၾကီးသုိ႔ ေရာက္ႏုိင္မည္ မဟုတ္ေပ။
ေအာင္ၿမင္ၿခင္း ၿမိ့ဳၾကီးသုိ႔ ေရာက္ေအာင္သြားရသည္မွာ
ခဲခက္ပင္ပန္းလွေသာ္လည္း ၿမိ့ဳတြင္းသုိ႔၀င္မိသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ ခ်မ္းသာ
သုခကုိမုခ်ခံစားရေပလိမ့္မည္။ ထုိအခါ မိမိ၏ခရီးထြက္လာမိၿခင္းကုိပင္
ေက်းဇူးတင္၍မဆုံး ၿဖစ္ေနေပေတာ့မည္။ ငါအဆင္းရဲ႕ခံၿပီး ထြက္လာသည္၊
တယ္ဟန္က်ပါလားဟု ဥဒါန္းက်ဴးမိေပလိမ့္မည္။
No comments:
Post a Comment