Sunday, June 14, 2009

၂၈။ သိေအာင္ၾကိဳးစား

သိေအာင္ၾကိဳးစား

ကၽြႏုပ္မသိေသာ အရာ၀တၳဳတခုကုိ အေဆြနားလည္ေအာင္ ေရးသားေဖၚၿပရမည္ဆုိက အခ်ိန္မ်ားစြာ ကုန္ေပလိမ့္မည္။ ထုိ႔အတူအေဆြနားမလည္ေသာ အလုပ္တခုကုိ အေဆြလုပ္ကုိင္ရက အခ်ိန္ အေတာ္ၾကာမွ ၿပီးေပလိမ့္မည္။

အေဆြ႕စိတ္ထဲ၌ မသဲမကြဲၿဖစ္ေနေသာ အေၾကာင္းတရပ္ကုိ အေဆြ႕စိတ္ထဲ၌ ထင္ရွားသဲကြဲလာေအာင္ ေၿပာဆုိရက စကားလုံးေပါင္းမ်ားစြာလုိေပလိမ့္မည္။ ထုိ႔အတူ အေဆြ႕စိတ္ထဲ၌မသဲကြဲေသာ အလုပ္တခုကုိ လုပ္ကုိင္ရက အေဆြ႕မွာ မေရတြက္ႏုိင္ေသာ ၾကိဳးစားမႈမ်ားကုိၿပဳလုပ္ရေပလိမ့္မည္။

အေဆြ၏ဦးေႏွာက္သည္ ရႈပ္ေထြးေသာ အရာမ်ားကုိ လက္ခံတက္ေသာ သေဘာမရွိ၊ ဥာဏ္ဦးေႏွာက္၌ စြဲၿမဲေစလုိက မည္သည့္အရာကုိမဆုိ၊ မည္သည့္အလုပ္ကိုမဆုိ ရွင္းလင္း၊ ၿပတ္သားစြာ နားလည္ေအာင္ ၾကိဳးစားရေပလိမ့္မည္။

မည္သည့္ၿပႆနာမ်ိဳးမဆုိ ေၿဖရွင္းေတာ့မည္ဆုိက ၎ၿပႆနာကုိေသခ်ာစြာ မသိ သိေအာင္ ၿပဳလုပ္ရမည္မွာ လူတုိင္း၏ တာ၀န္၀တၱရားၿဖစ္သည္။ ၿပႆနာတခုကုိသူတပါးနားလည္ေအာင္ေၿပာဆုိရၿခင္းသည္ အလြန္ၾကီးေလးခက္ခဲေသာ အလုပ္တခုၿဖစ္၏။

ထုိ႔ေၾကာင့္နားမလည္ေသာအလုပ္တခုကုိ လုပ္ေတာ့မည္ဆုိက ပထမဦးစြာ မိမိနားလည္ေအာင္လုပ္ရမည္။ ၎ေနာက္သူတပါးနားလည္ေအာင္ေၿပာၿပတက္ရမည္။ သုိ႔ေသာ္ ႏွစ္မ်ိဳးလုံးကုိတခ်ိန္တည္းမၿပဳလုပ္ရ။

အလုပ္တခုခုကုိ လုပ္ေတာ့မည္ဆုိက ၎အလုပ္၌ စိတ္၀င္စားရမည္။ အေသးစိတ္ေလ့လာရမည္။ အေဆြ၏စိတ္၌ရွင္းလင္းၿပတ္သားစြာ ထင္ၿမင္လာေအာင္ အာရုံစူးစုိက္ရမည္။

မိမိမသိ နားမလည္ေသာ အလုပ္ကုိ သိေအာင္လုပ္တက္ၿခင္းသည္ အေရးၾကီးလွေပ၏။


No comments:

Post a Comment