၂၁။ ေၾကာက္စိတ္

ေၾကာက္စိတ္

အခ်ိဳ႕လူမ်ားသည္ "တစုံတခု" ကုိေၾကာက္လန္႔ေနၾကသည္။ အခ်ိဳ႕လူမ်ားသည္ "တစုံတေယာက္" ကုိေၾကာက္လန္႔ေနၾကသည္။ ပထမ လူစုမွာ အလုပ္ၿပဳတ္ၿခင္း၊ စည္းစိမ္ ပ်က္စီးၿခင္း၊ လင္မယားသားသမီး ခ်စ္သူမ်ားႏွင့္ ကြဲကြာၿခင္း စသည္တုိ႔ႏွင့္ ေတြ႕ၾကံဳရမည္ကုိ ေၾကာက္ရြံ႕ၿခင္းၿဖစ္သည္။ ဒုတိယလူစုမွာ အထက္လူၾကီးကုိ ၿဖစ္ေစ ေအာက္လူငယ္မ်ားကုိ ၿဖစ္ေစ၊ လင္ကုိၿဖစ္ေစ၊ မယားကုိၿဖစ္ေစ၊ သားသမီးကုိၿဖစ္ေစ၊ သူငယ္ခ်င္းကုိ ၿဖစ္ေစ ေၾကာက္လန္႔ေနသူမ်ား ၿဖစ္သည္။

၎အေၾကာက္သမား ၂-မ်ိဳးရွိသည့္အနက္ ပထမအေၾကာက္သမားထက္  ဒုတိယ အေၾကာက္သမားမ်ိဳးမွာ သာ၍ ဆုိးေလသည္။ ဒုတိယ အေၾကာက္သမားသည္ လူလူခ်င္း ေၾကာက္ရြံ႕စရာ မဟုတ္ဘဲလ်က္ ေၾကာက္ရြံ႕ ေနသူမ်ားေပတည္း။

ေၾကာက္ၿခင္းႏွင့္ ပက္သက္၍ ရယ္စရာ ေကာင္းေသာ အခ်က္တရပ္မွာ ေၾကာက္ၿခင္းကုိ အေၿခအၿမစ္ လုိက္ရွာက ဘာမွ် မေတြ႕ရၿခင္းပင္ ၿဖစ္သည္။ လူမ်ားသည္ ယခုလက္ရွိ သတၱိကုိ အနည္းငယ္ တုိးလုိက္ပါက ေၾကာက္ၿခင္းမွာ ခ်က္ၿခင္း ေပ်ာက္ကြယ္ သြားေပလိမ့္မည္။

အလုပ္ၿပဳတ္မည္ကုိ လူတုိင္းေၾကာက္ေနၾက၏။ ထုိကဲ့သုိ႔ ေၾကာက္ေနေသာအခါတြင္လူၾကီးထံသုိ႔သြားပါ။ အလုပ္ႏွင့္ပက္သက္၍ ေၾကနပ္ၿခင္း ရွိမရွိကုိ ေမးၿမန္းၿပီးေနာက္ အလုပ္ႏွင့္ ပက္သက္၍ မည္ကဲ့သုိ႔တုိးတက္ လုပ္ကုိင္ရမည္ကုိ အၾကံညဏ္ေပးရန္ ေတာင္းပန္ရမည္။ ထုိအခါ ေၾကာက္စိတ္ေပ်ာက္သြားေပလိမ့္မည္။

မည္သည့္ေၾကာက္စိတ္မ်ိဳးကုိမဆုိ ငါမေၾကာက္ဘူး၊ ငါမေၾကာက္ဘူး ဟုၾကဳံး၀ါးလုိက္က ပေပ်ာက္သြားေစႏုိင္သည္။ေၾကာက္စိတ္ကုိ နဖူးေတြ႔ ဒူးေတြ႔ မ်က္ႏွာၿခင္းဆုိင္၍ ေၾကာက္စိတ္၏ ပုံသဏၭာန္ကုိၿမင္ေအာင္ရႈရမည္။ ဤကားေၾကာက္စိတ္ေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္နည္းတည္း။ သုိ႔ေသာ္ ေၾကာက္စိတ္ကုိ ၿမင္ေအာင္ရႈရန္ ေၾကာက္ရြံ႕ေနၿခင္းအတြက္ အေၾကာက္မေၿပဘဲ ပုိ၍ေၾကာက္ေန ၾကၿခင္းမွ်သာ ၿဖစ္သည္။